ระยะหลังนี้ ข้าพเจ้าเริ่มรู้สึกว่ามีเพื่อนในบ้านเพิ่มขึ้น มาดูกันว่า ในช่วงสามสี่ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามีเพื่อนเพิ่มเป็นใครกันบ้าง .................................................. ยามประจำซอย - ดงบัง เริ่มด้วยเมื่อสองสามปีที่แล้ว มีคนใจร้ายคนหนึ่ง นำหมาไทยอายุราวสองสามเดือน สีน้ำตาลปากมอม หางดาบ มาทิ้งไว้ในซอยบ้านข้าพเจ้า ชาวบ้านในซอยข้าพเจ้าต่างช่วยกันรับเลี้ยง ข้าพเจ้าเห็นว่ามันอาจโดนรถเฉี่ยวชนจนไม่มีโอกาสโต จึงเอามาเลี้ยงไว้ในบริเวณบ้าน ปัจจุบันเป็นหมาหนุ่มใหญ่ เสียงดัง ชอบวิ่งไล่มอร์เตอร์ไซด์และซาเล้ง ดงบัง วิ่งเข้านอกออกในได้หลายบ้านในซอยเรา บางครั้ง ก็ไปช่วยงานยามบ้านข้างๆในตอนกลางคืน อยู่บ้านโน้น เขาเรียกว่า ไอ้หลง และคาดว่าคงมีอีกหลายชื่อ อย่างน้อยก็จากพวกซาเล้งทั้งหลาย .................................................. ดอกรัก - ผู้ไม่สนใจใคร ต้นๆหน้าฝนปีที่แล้ว มีเสียงลูกแมวดังมาจากโรงรถหน้าบ้านข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเดินไปก็เจอลูกแมวตัวผอมแห้งโผล่หัวออกมา จึง เก็บใส่กรงไว้ เพราะกลัวว่าจะโดน ไอ้ดงบังขย้ำไปเสียก่อน กะว่าจะเอาไปจ่ายแจกคนใจบุญรักแมว แต่ต่อมาก็เปลี่ยนใจเลี้ยงไว้เสียเอง เพราะบ้านเราก็กว้างขวาง เลี้ยงแมวอีกตัว ไม่ได้ทำให้เราอดตาย แต่ถ้าเราไม่เลี้ยง แมวอาจอดตายได้ ก็กะว่าให้วิ่งหนีหมาขึ้นต้นไม้เอาเองเถอะนะ เมื่อแรก ข้าพเจ้าตั้งชื่อให้ว่า สุดสวาด พอมารู้ทีหลังว่า อ้าวตัวผู้นี่นา จากสุดสวาดจึงกลายเป็น ดอกรัก และมาวันนี้ จากดอกรักธรรมดา กลายเป็นคุณชายดอกรัก ไปแล้ว .................................................. ดักแด้ - แมวที่แสนอ่อนโยน สี่ห้าเดือนผ่านไป เวลาข้าพเจ้ากลับบ้านตอนดึกๆ มักจะเห็นเงาแมวตัวเล็กๆ วิ่งหลบอยู่ตามพุ่มไม้ ...Read More
