เมื่อเรารู้ว่าฝูงโจรเตรียมการปล้นหมู่บ้าน เราจะทำอย่างไร
เราจะหลับตา แล้วแสร้งว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จะหยิบจะฉวยอะไรก็หยิบไป ไม่ตายคงหาใหม่ได้ ขออย่าทำร้ายเราก็พอ
เราจะซ่อนตัวหลับตาและภาวนาขอให้พระคุ้มครอง
หรือเราจะหนีไปอยู่หมู่บ้านอื่น โดยไม่ไยดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นเบื้องหลัง
หลากหลายทางเลือกในการเอาตัวรอดโดยไม่สูญเสีย
…………………………………………………………………………….
เราหลีกเลี่ยงการสูญเสียเพราะคิดว่าไม่คุ้มกับสิ่งที่ต้องแลกไป
เราไม่อยากแลกอะไร แต่ในขณะเดียวกันก็อยากได้กลับมา

เราประเมินศักยภาพตัวเองต่ำไป จนนำพาไปสู่การแพ้หรือเปล่า
เราหลีกเลี่ยงการเกิดสงครามโดยการไม่ร่วมรบได้ไหม
ทำไมเราจะรักกันมากขึ้น เมื่อเราฝ่าฟันอุปสรรคร่วมกัน
ความเห็นอกเห็นใจกันมีแค่ยามยากเท่านั้นหรือ
ตระกะในโลก แม่งช่างสับสนสิ้นดี
นักการเมืองไม่ได้มีหน้าที่แสวงหาอำนาจและคอรัปชั่น
ชาวเมืองไม่ได้มีหน้าที่ไปปิดกั้นสนามบินและทำลายทรัพย์สิน
…………………………………………………………………………….
ฝูงโจรเริ่มใกล้เข้ามา
หลายคนหาที่ซ่อนและเอามืออุดหูหลับตาภาวนาให้สิ่งศักดิ์สิทธิคุ้มครอง
หลายคนใช้เชือกมัดมือมัดเท้าพวกเดียวกัน เตรียมไว้บรรณาการเหล่าโจร
เพื่อหวังรางวัลและขอร่วมกับเหล่าโจรในการปล้นครั้งต่อไป

ผู้คนบางส่วน ลืมกำพืดตัวเอง พากันขนของย้ายหมู่บ้าน
พร้อมสบถว่า เมืองนี้แม่งมีแต่พวกไร้ประสิทธิภาพ
แต่อีกหลายคน ถือไม้เคาะกาละมังหยิบหนังสติ้ก ออกไปแถวหน้า
แม้นจะรู้ว่าโอกาสสูญเสียนั้นมีมาก โอกาสรอดจะน้อยนิด

เราจะรักกันมากขึ้นเมื่อเราฝ่าฟันอุปสรรคร่วมกัน
ความสงบจะเกิดขึ้นหลังสงครามจบสิ้น

ข้าพเจ้าก้มมองฟื้นดินที่ยืนอยู่เพื่อย้ำให้แน่ใจว่าตัวเองเป็นใคร